a passion for angling

Het materiaal ligt in de auto en ik sta op het punt om richting Eindhoven te rijden. Daar word ik opgewacht door Kevin, laden we de spullen over in zijn bestelwagen en rijden we naar een kanaal in midden Frankrijk. Als alles volgens planning verloopt, en daar gaan we natuurlijk van uit, arriveren we in de ochtend op de plaats van bestemming en kunnen we daarna de vergunningen regelen en de camping opzoeken. Vanuit daar worden de stekken aangevoerd en kunnen we hopelijk in de middag of avond instant al een paar uurtjes vissen in de buurt van de camping.

Het lage luchtdrukgebied dat inmiddels is gearriveerd zal gedurende onze trip blijven hangen, dus dat voorspelt in ieder geval een verhoogde kans op regen en bewolking. Weeronline laat echter zien dat we, ondanks goede kans op nachtvorst, ook redelijke middagtemperaturen krijgen. Of het weer ons zal helpen een aantal mooie karpers te vangen moeten we afwachten, maar wij hebben er zin in!

Tot vrijdag!

Na een paar maanden hoopvol vooruit te hebben gekeken is het moment bijna aangebroken. Over een paar dagen wordt de auto ingeladen voor een sessie in het Franse land. Dat brengt uiteraard een hoop voorbereidingen met zich mee. Emmers met tijgernoten staan in de week, boilies worden opgehaald bij de leverancier en verpakt in kilozakjes (handiger om te voeren en weg te stoppen tussen het materiaal in de auto) en de batterijen van de camera’s worden opgeladen.

Zondagnacht zullen Kevin en ik voor het eerst met elkaar op pad gaan in de hoop een paar mooie karpers te kunnen vangen. Eindpunt van de reis is een camping aan een mooi kanaal. Van hieruit zullen we dagelijks drie stekken aanvoeren en bevissen op verschillende tijden. Lang uitslapen is er niet bij, want vroeg in de ochtend zal de wekker ons richting de eerste stek van de dag sturen en pas laat in de avond zullen we weer terugkomen bij de tenten. Om snel te kunnen verkassen en het kanaal niet plat te gooien met lijnen hebben we besloten maar twee hengels per persoon te gebruiken, aangevuld met een penhengel. Dit scheelt flink wat sjouwen, maar ook ruimte in de berlingo van Kevin.

De komende week staat dus in het teken van de voorbereidingen. Tijgernoten moeten worden gekookt en het kleine materiaal goed op orde gebracht. Er valt dus nog genoeg te doen, maar met het vooruitzicht op Franse karpers is dat geen straf

De weermannen waren het er over eens, de donderdag en vrijdag zouden in het teken staan van de lente en lekker zonnig zijn met temperaturen rond de 16 graden. Met veel zin keek ik dan ook uit naar vandaag, de dag dat ik vrij was en lekker een dagje naar de waterkant kon. Toen ik woensdag wilde gaan voeren op de geplande stek bleek dat deze bezet was door een andere visser. Aangezien deze er tot zondag zou blijven zitten viel mijn plannetje in duigen en moest ik op zoek naar een andere optie. Na een gesprekje met Maarten besloot ik een water te gaan bevissen waar ik ongeveer acht jaar geleden voor het laatst gevist had. In de tussentijd is de gehele plas veranderd door graafmachines en is de plas ook een stuk kleiner geworden. Dat er nog wel vis zat wist ik zeker, gezien ik al eerder een rondje langs het water was gelopen en er voor mijn neus een mooie twintiger werd gevangen.

Ik besloot om donderdagavond uit mijn werk vast even langs de plas te rijden en twee stekjes aan te voeren met 15mm garlic boilies. Tien uur later arriveerde ik voor een korte sessie van vijf uurtjes. De lijnen werden uitgevaren met de voerboot, één naar een stek op het midden van het water en één naar een eiland. Ondertussen merkte ik al dat de weersomstandigheden niet geheel uitpakten zoals beloofd. Een frisse wind had aardig vat op het open gebied en ook de zon hield zich niet aan zijn afspraak door achter de bewolking te blijven. Langzaam begon ik meer te balen van het feit dat mijn warmtebroek thuis in de schuur lag, maar gelukkig had ik ook nog een paraplu in het foudraal zitten zodat ik in ieder geval uit de wind kon zitten.

Ongeveer een half uurtje na aanvang zag ik in de buurt van mijn visstek een karper springen. De vis kwam er bijna volledig uit en op afstand leek het een mooie schubkarper te zijn. Het spreekt voor zich dat dit mijn vertrouwen een flinke boost gaf, maar na vier en een half uur vissen moest ik helaas constateren dat de hoge verwachtingen niet konden worden waargemaakt. Gelukkig kan ik over een paar dagen alweer een nachtje gaan vissen, maar de locatie is nog niet bekend.

Het kan je niet zijn ontgaan, de lente lijkt in aantocht en de zachte temperaturen van de laatste twee dagen zijn het gesprek van de dag. Terrasjes worden voorzichtig al aangedaan en natuurlijk begint het bij alle vissers te kriebelen. Ook bij mij, maar helaas moet ik tot vrijdag wachten tot ik daadwerkelijk de hengels uit de schuur kan halen voor een dagje. Met een beetje pech zal dit gunstige weerbeeld weer veranderen, maar als de vooruitzichten blijken te kloppen dan zal het aas waarschijnlijk op een ondiepe stek worden aangeboden in de hoop op een passant. In de loop van de week zal ik dan ook proberen om een stek iets aan te voeren om zo de vis op de stek te krijgen en mijn kans om van de nul af te komen te vergroten

Vorige week lukte het me heel even om een paar uurtjes aan de waterkant door te brengen, maar door drukte op het werk is het er niet meer van gekomen om een langere sessie te vissen. Het enige geviste nachtje dateert uit januari en het wordt stiekem wel tijd dat ik ook een kans ga maken op mijn eerste karper van dit jaar.

Gelukkig duurt het nog maar vier weken voor ik met Kevin naar Frankrijk vertrek. Eerst een paar dagen ‘werken’ aan de oevers van een kanaal en ongeveer 24uur na thuiskomst weer richting Frankrijk met de jongens van Carpfeeling. Zo heb ik het geluk dat ik de eerste twee weken van april in Frankrijk zit en met een beetje mazzel wordt daar een goede bodem gelegd voor de rest van het jaar. In de tussentijd hoop ik ook in Nederland nog een paar korte sessies te kunnen vissen. Nu eerst rustig de plannetjes uitwerken en materiaal en aas in orde brengen. Het aftellen is begonnen

Vanmorgen om 06.00 uur ging het wekkertje. Gelukkig niet om naar mijn werk te gaan, maar lekker een paar uurtjes richting de waterkant! Omdat er nog steeds ijs op mijn thuiswater ligt besloot ik mijn heil te zoeken aan de oevers van een langzaam stromend kanaaltje in de buurt. Gisteren werd er al even een stek bekeken en uitgepeild. De stek, waar regelmatig gevist wordt, lijkt een goede uitvalsbasis met twee bruggen, een sluis en een paar diepe kuilen. Ik voerde een 300 gram boilies verspreid over twee kleine stekjes in de hoop dat er een visje zou blijven hangen op het voer. Rond 07.15 uur lagen de hengels op scherp en ik besloot de luxe van de auto te gebruiken om warm en droog te zitten met uitzicht op de hengels. Drie uur later werd de eerste hengel binnen gedraaid om weer in het foudraal te stoppen. Terwijl ik hiermee bezig was kreeg ik plotseling een paar piepen op de overgebleven hengel. Dilemma; wat nu?! Ik besloot de hengel nog tien minuten te laten liggen in de hoop dat er toch vis op het aas zat, maar toen moest er echt gestopt worden in verband met een afspraak.

Dat ik weinig kans maakte op vis op deze nieuwe stek had ik wel verwacht, maar het was meer een excuus om er even lekker tussenuit te zijn en weer eens wat lijnen nat te maken. Misschien binnenkort een vervolg!