Veni, Vidi, Vici

Vandaag had ik een tweede volledige vrije dag ter beschikking en met Jeroen afgesproken om samen te gaan vissen. Jeroen had alweer een maandje niet op karper gevist en had zich de laatste periode meer op de roofvis gericht.

We besloten om een plas te bevissen waar Jeroen een jaar of acht geleden eens succesvol instant gevist had. Ik kende de plas wel en ben er enkele malen langs gelopen, maar heb er nooit zelf gevist. We spraken af om 06.00h en samen reden we naar het water. Bij de plas aangekomen zijn we de oever afgelopen en besloten we om de meest ver gelegen stek te gaan bevissen. Met de kar vol zooi kwamen we aan en kon het opbouwen beginnen.

Ik was bezig met het opzetten van mijn rodpod op de steiger toen ik in mijn ooghoeken een karper zag springen. De vis kwam met een flinke plons neer en sprong maximaal vijftien meter van mij vandaan. Ik had op dat moment een opgetuigde hengel naast mij liggen waar nog een drietal maiskorrels van de sessie van gisteren opzaten. Ik twijfelde niet en zwiepte het lood richting de plek waar de vis zich liet zien. Vervolgens ging ik verder met het opzetten van de rest van het materiaal.

Totaal onverwacht kwam de delkim een paar minuten later tot leven en trok de hengel krom.Direct na de aanslag voelde ik al dat het een waardige tegenstander was. De vis zwom rustig rond in de hoek van het water en nam geen vreemde spurts. Langzaam kwam hij dichterbij en kon ik de vis in de buurt van de steiger krijgen. Daar liet hij zich voor het eerst zien, een mooie schubkarper met een behoorlijke lengte. Enkele minuten later kon Jeroen het net zetten onder de vis en was deze vangst een feit. Op de kant bleek het te gaan om een schubkarper van 89 centimeter met een gewicht van 24 pond. Opvallend aan de vis was de enorme , en puntgave, bek. Een ware stofzuiger.

De vis werd vereeuwigd op foto en weer terug gezet. Door de vangst van deze vis en het opbouwen van de spullen zaten we pas rond 08.30h te vissen met vier hengels. In de daarop volgende uren zagen we meerdere vissen het luchtruim kiezen maar bleek geen van onze vallen succesvol. Op de valreep van de sessie wist Jeroen nog wel de eer te redden met een mooie bronskleurige brasem. Als brasemkoning kon deze ook niet ontbreken.

Rond 14.00h hebben we de spullen weer ingepakt om naar huis te gaan. De snelle vangst van de schub zorgde toch voor een geslaagde sessie en we besloten om het water binnenkort zeker nog een kans te geven (misschien na een paar voerdagen).

Deel dit artikel:

2 Responses to Veni, Vidi, Vici

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*